Her hukuki ilişki, karşılıklı haklar ve yükümlülükler içerir, her iki taraf bu haklar ve yükümlülükler çerçevesinde sağlıklı bir ilişki kurmayı hedefler. Karşılıklı hak ve yükümlülüklerin yerine getirilmemesi ise duruma göre tazmin sorumluluğunu gündeme getirebileceği gibi Ceza Hukuku sorumluluğunu da gündeme getirebilmektedir. Hekim ile hasta arasındaki ilişkide bir hukuki ilişkidir. Bu hukuki ilişkide de diğer hukuki ilişkilerde olduğu gibi tarafların hakları ve yükümlülükleri vardır. Hekim hakları ve yükümlülükleri ile hasta hak ve yükümlülükleri kurulan hukuki ilişkiye göre farklılıklar arz edebilecektir. Bu nedenle genel olarak bilinen hasta hak ve yükümlülükleri ile hekim hak ve yükümlülüklerini her olayın özelliğine göre incelemek ve değerlendirmek daha doğru bir yaklaşım olacaktır. Özellikle bu hakların birbirlerine karşı geliştiğini düşünmek hekim ile hasta arasında ki hukuki ilişkiye zarar verebilir. Hastanın hekimi seçme hakkına karşılık olarak hekimin hastanın tedavisini reddetme hakkı olduğunu kabul etmek gibi bir yaklaşım doğru olmayacaktır. Eğer bu yaklaşım kabul edilirse hastanın bilgi alma hakkına karşılık olarak hekimin bilgi vermeme hakkının olduğu gibi bir sonuç çıkabilecektir ki bu durum ciddi sorunların doğmasına yol açacaktır.
Yazdır
Yazdır
Avukatlıkla birleşen akademik unvanlar ve yardımcı doçentlik
Avukatlık mesleği avukat sıfatı ile birlikte kullanılabilecek unvanlar açısından oldukça sıkı düzenlemelere tabidir. Öyle ki avukatlar akademik unvan dışında sahip olsalar da kanunların kendilerine bahşettiği başka unvanlarını avukatlık unvanı ile birlikte kullanamamaktadırlar. Yine avukatlar meslekleri ile bağdaşan ve bağdaşmayan meslekler açısından da ciddi sınırlamalara tabi tutulmuşlardır. Ancak mevzuatımızdaki düzenleme ve getirilen istisnaların yeterince açıklığa kavuşturulmamış olması özellikle Yardımcı Doçentlik unvanı açısından sıkıntılar yaşanmasına neden olmaktadır.
Avukatlık Kanunu’nun 3. maddesi mesleğe kabulün genel şartlarını düzenlerken 4. maddesi de istisnai hallerde bulunanları ve bu kişilerin mesleğe kabulüne ilişkin düzenleme yapmaktadır. Avukatlığa kabul şartlarının istisnalarına ilişkin Avukatlık Kanunu’nun 4. maddesinin 1 ve 3. fıkraları şu şekildedir:
Yazdır
Yazdır
Hukukçu sayısının mesleki kaliteye etkisi
Sayısının fazla olduğuna inandığımız hukuk fakülteleri sayesinde ülkemizdeki hukukçu sayısı 10 yıl öncesine göre neredeyse ikiye katlanmış durumda. Bu durum sadece hukukçular için değil, eczacılar, veterinerler, diş hekimleri için de geçerli. Bizim gibi bu meslek mensupları ve onların birlikleri de fakülte ve mezun sayısındaki artışın hizmet fiyatlarını maliyet fiyatlarının altına çektiği, buna rağmen sunulan hizmete yeterince talebin olmadığından şikayetçiler. Aksi görüş sahibi akademisyenler, itirazların neredeyse tamamının aynı olmasını ve bu itirazların dillendirilmesinin hiçbir şeyi değiştirmemesini doğruluk payının da olmadığı şeklinde yorumluyorlar. Evet, ama ileri sürülen itirazlar müktedir olanlarca dikkate alınmıyor ve yine itiraz sahiplerinin durumu değiştirecek güçlerinin olmaması onları haksız kılmıyor! Olaya çok yukarılardan baktığını iddia edenler içinde yaşamadıkları ve hiçbir zaman hissedemeyecekleri piyasanın durumu nedeniyle yükselen feryatları, küçük piyasa hesapları ve pasta paylaşımı kavgası olarak nitelemekteler. Ama “rekabet etsinler, çalışsınlar, kendilerini yetiştirsinler” diye ahkam kestikleri mesleği icra etmeye yürekleri hiçbir zaman yetmez.

Bir avukatlar günü daha geçti. Öğretmenler gününde öğretmenlerin gönlünün alındığı kadar bile, yalandan da olsa gönlümüz alınmadı. Çünkü avukatlar bu toplumun sadece ihtiyaç duyulduğunda akıllara gelen evlatlarıydı. Kimileri ilk kez duyduğu için “Avukatlar günü de mi varmış?” dedi. Kimi avukatlar ilk defa avukatlar günü balosuna katıldılar. Sosyal paylaşım sitelerinde avukatlar gününü birer cümleyle kutlandı…